Planowanie kariery zawodowej - czy warto?

data publikacji: 2020.02.06

Wstęp.

Artykuł powstał z myślą o moim kuzynie który idealne wpisuje się w pokolenie ani-ani*. Antek skończył edukację w wieku 18 lat. I nie ma żadnych planów związanych ze swoją przyszłością. Nauczyciele wykształcili go w zawodzie w którym nie chce pracować. A gdzie zamierza? Co chce robić? Obecnie nic nie planuje, jak to określił "nie myśli o tym bo nie chce się przejmować". Antek ma sporo wolnego czasu a wręcz całe dnie i noce spędza przed komputerem zdobywając kolejne poziomy w grze strategicznej. W tym stanie jest już od dwóch lat.

Gra może poprawić Twój język angielski, poprawić refleks gracza, rozwinąć umiejętności psychomotoryczne, i na tym koniec. Jednak w realnym świecie należy podejmować odważne decyzje. I odpowiedzieć sobie na pytanie, czy chcesz w życiu robić, oczywiście po za rozrywką? Czy chcesz wykonywać proste prace za małe pieniądze, czy chcesz zajmować bardziej odpowiedzialne stanowisko? Pytasz po co? Aby dobrze zarabiać, aby wynieść cenne doświadczenie które później możesz wykorzystać jak chcesz, m.in. w nowej pracy, we własnym biznesie. Aby odnaleźć się pośród znajomych, rodziny, otoczenia. Jeżeli chcesz podjąć to wyzwanie? To zacznij planować jutrzejszy dzień, kolejny miesiąc, rok itd.


planowanie

Ja wyznaję zasadę: "nie pracuję, nie mogę znaleźć pracy to się uczę". Natomiast pracując, z każdym dniem chcę być jeszcze lepszym w tym co robię, bo wiem że tak trzeba i to mnie napędza. Co obecnie robię? Krok po kroku uczę się programowania w PHP w oparciu o Framework Codeigniter, dodatkowo pogłębiam wiedzę z Excela, mój cel to zaawansowana znajomości.

Należy wybrać dziedzinę, i dążyć do celu małymi bądź większymi krokami, a dobre wzorce można czerpać m.in. od sportowców, którzy chcą być doskonali w swojej dyscyplinie, wszystko po to aby odnieść sukces. Podobne zasady obowiązują w świecie zawodowym. Sam bardzo chętnie czytam życiorysy znanych sportowców oraz osób które stworzyły wielkie marki. Historie tych osób są fascynujące, droga ich sukcesu to wymagający tor przeszkód bez jakiejkolwiek taryfy ulgowej.

Wracając do Antka, chłopak w końcu będzie musiał wstać od komputera i zmierzyć się ze światem jako szeregowy kandydat do pracy, który nie ma doświadczenia i nie ma pomysłu na siebie. Czy będzie rozczarowany tym co mu zostanie zaoferowane? Z dużym prawdopodobieństwem mogę powiedzieć że tak będzie. Ale chłopak jest jeszcze młody i ma duże szanse na dobry start, tylko musi przystąpić do wyścigu.

Dodam jeszcze że kilka razy spotykałem z takim to myśleniem obecnych 30 latków, albowiem część z nich uważała że to już taki wiek, że za późno na zmiany zawodowe. Heh, sam się powoli zbliżam do trzydziestki, i powiem wszystkim niedowiarkom że ostatnio pracowałem z 60-letnim programistą "juniorem" który co dopiero wdrażał się w zawód programisty aplikacji mobilnych, wcześniej "czyli dawno dawno temu" kodował roboty w FSO na Warszawskim Żeraniu, które to składały koreańskie samochody m.in. Lanosy i Matizy.

Planowanie kariery zawodowej - jeden ze sprawdzonych sposobów.

Planowanie to wyznaczanie sobie celu, do którego chcemy dojść. Osiągniecie zamierzonego celu zawsze wiąże się z pokonaniem pewnej drogi. Drogi którą trzeba przebyć, zazwyczaj w kilku etapach.


droga szosa mgła

Świadome planowanie i podążanie obranym kierunkiem jest lepszym rozwiązaniem niż poddanie się tylko przypadkowi tzw. "ślepemu losowi".

Kierowanie się w życiu przypadkiem niesie za sobą ryzyko że w pewnym momencie życia stwierdzisz że nie jesteś tam gdzie chciałbyś być. A sam moment refleksji może przyjść dosyć późno.

Nie przegap swojego czasu, i proszę Cię wyrzuć ze swojego słownika powiedzenie: "jakoś to będzie". Ma być tak jak Ty chcesz i kropka.

Wybierając ścieżkę kariery warto kierować się swoimi predyspozycjami, zainteresowaniami, tak aby praca sprawiała Ci radość, satysfakcję, i co najważniejsze, była godnie wynagradzana.

W umyśle początkującego istnieje mnóstwo możliwości, lecz w umyśle eksperta jest ich niewiele.
Shunryu Suzuki, Umysł zen, umysł początkującego

Musisz wiedzieć że życie z czasem weryfikuje niektóre plany, musisz być na to przygotowany, ale nadal podążać w kierunku który jest Ci bliski.

Planując wybór przyszłego zawodu, musisz sprawdzić, czy do jego wykonywania są niezbędne kierunkowe studia wyższe lub certyfikaty poprzedzone szkoleniami, lub kursy na uprawnienia itp.

Planujesz zostać lekarzem? Drogę po dyplom musisz już zacząć w liceum, albowiem żeby dostać się na studia medyczne musisz mieć bardzo dobre oceny na świadectwie maturalnym, plus bardzo dobrze zdana matura z takich przedmiotów jak biologia, chemia i fizyka. Dodatkowo w czasie nauki w liceum warto brać udział m.in. w olimpiadach biologicznej, chemicznej itd.
Oczywiście nie wszystkie zawody są tak wymagające jak zawód lekarza, ale akurat ten przypadek pokazuje nam jak w soczewce jak ważne jest planowanie, w tym przypadku już w wieku nastolatka.

Planujesz odnoszenie sukcesów w innym zawodzie? Warto zapoznać się z prognozami specjalistów, którzy na podstawie analizy całego rynku pracy, są w stanie ocenić, czy dany zawód jest przyszłościowy, czy też powoli odchodzi w zapomnienie. Tego elementu nie możesz pominąć w swoim planowaniu.

Załóżmy że chciałbyś zacząć pracować w branży IT na stanowisku np. młodszego programisty PHP. Drogę do tego stanowiska musisz zapoczątkować wcześniej. Rozpocząć od nauki na którą trzeba poświęcić od 6 do 12 (i więcej) miesięcy (okres jest zależny od predyspozycji i zapału osoby). Jedyny sposób to intensywna praca z językiem programowania, sposobów jest kilka m.in. kursy i ciężka praca w domu. Z własnego doświadczenia wiem że najlepiej podjąć się napisania średnio zaawansowanej aplikacji, serwisu WWW w oparciu dobre standardy i wykorzystanie modelu MVC. Jeżeli Ci się uda. Możesz aplikować jako "Junior PHP". Musisz wiedzieć że nauka jednego języka programowania to za mało aby sprawnie poruszać się w zawodzie programisty PHP.

Pamiętaj, rozwój zawodowy nie kończy w momencie osiągnięciu celu. Tak naprawdę nic nie powinno się zmienić w Twoim dążeniu do perfekcji, przychodzi czas na dalsze pogłębianie wiedzy oraz zdobywanie nowych umiejętności.



"Pokolenie ani-ani" - pokolenie młodych, które ani nie pracuje, ani się nie uczy.

Zjawisko "pokolenia ani-ani" jest bardzo widoczne w Hiszpanii. Są to skutki kryzysu z którego Hiszpania ciągle nie może wyjść. W Hiszpanii panuje duże bezrobocie wśród młodych (blisko połowa pozostaje bez stałej pracy). W dużej grupie młodych Hiszpanów jest przekonanie że wykształcenie nie jest gwarancją znalezienia pracy na półwyspie iberyjskim, dlatego wielu z nich nie podejmuje dalszego kształcenie lub porzuca już to rozpoczęte. Wielu z młodych pozostaje w tzw. stanie zawieszania, są utrzymywani przez pracujących rodziców.

Zobacz co jeszcze na blogu:

data publikacji: 2020.02.03
ikona rower i rowerzysta
Rower czy hulajnoga [BLOG]

data publikacji: 2020.01.24
warszawa śródmieście ikona
Kierunek Warszawa [BLOG]

data publikacji: 2020.01.21
grafik komputerowy
Wywiad z grafikiem [BLOG]




Treść komentarza:
Podpis:
 
= (Wykonaj działanie)


avatar2020-02-10   Edyta
To zjawisko było i jest powszechne również w Polsce (młodych niechętnych do edukacji do pracy) nie wiedziałam tylko że określani są takim terminem, przyznam że bardzo trafny.
avatar2020-02-08   Agata
Problem staje się coraz bardziej widoczny i w Polsce nie tylko Hiszpania. Nie bez powodu rządzący wprowadzili ZEROWY podatek dochodowy dla młodych? Ale czy to przełoży się na wyjście z domu i szukanie pracy? Problem wydaje się głębszy. Wygodne życie na utrzymaniu rodziców uzależnia.

CV5 ∷ COPYRIGHT © 2021

up